ترانه ها و اشعار به گویش پروری

چند ترانه

 

  نماشون سر و بلبل سرونه          

 گهی تبری و غم، گه عاشقونه

 پئیز درد و غم من همزِونه            

 امون داد و امون داد از زمونه

 

       هنگام غروب ، بلبل می سراید     

       گاهی تبری و اندوه، گاهی عاشقانه

  درد و غم پائیز همدم و همزبان من است     

      امان ! داد از زمانه، داد از زمانه

 

                                                   ***

 ***

چلا سو باپّلی پرپر نزنده            

چش و چشمه یکی اُ در نزنده

کئو کوتر سرِه ره سر نزنده       

کمونچه ناله ی دلبر نزنده

 

پروانه دور چراغ پرپر نمی زند                     

 آبی از چشمه و چشمه ها بیرون نمی جهد

کبوتر کبود صحرایی به خانه سر نمی زند       

 کمانچه ناله دلبر و دلربا نمی زند

                                                     ***

پئیزه، جنگلِ تن زخم و زاره         

کهر جان شیره کانده بِه قراره

پلور تنگه ی ببرِ بئورین                

تنی استاره اَمشو نا دیاره

 

پاییز است! تن جنگل زخم و زار است    

 اسب کَهَر شیهه می کشد و بی قرار است

به ببر تنگه ی پرور بگویید                  

 ستاره ات، امشب ناپدید است

                                             ***

سرونه بلبل و تن ساز ویمبه        

هلاله ولگ په تن ناز ویمبه

بنازم نازنین ،تن مونه و ناز         

گه تن ناز دله صد رازِ ویمبه

 

بلبل می سراید و من در آن آهنگ ساز تو را می شنوم

 کنار و لابه لای گلبرگ لاله، ناز و عشوه ترا می بینم

نازنینا ! ناز و غمزه ات را بنازم                                          

   که درون نازت صد راز نهفته است

 

 

اون روزچی خاشه ،کُک نو باهار  بناله 

تیرنگ و تیکا، دشت و شوار بناله

گونوی النگ ،مِش وِره مار بناله        

ایوُن فلک، سرمست یار بناله

 

 آن روز چه خوش است که کبک نوبهار   بسراید

  تورنگ و توکا ، در درّه و دشت بسراید

       در چمن گونو ، میش با بره اش بنالد        

   در ایوان فلک ، یار سرمست و شادمان بسراید

                                                 ***

بلبل چی خاشه فراقِ یار بناله        

کالورد بلند کل و اشکار بناله

پلور تنگه غزل سوار بناله              

ورمزد سَحَر دل بِه قرار بناله

 

چه زیباست که بلبل در فراق یار بنالد     

 در قلّه کالورد بز کوهی بسراید

در تنگه پرور غزل سوار بسراید               

 در سَحَر اورمزد روز، دل بی قرار بسراید

                                      ***

نِنه چنتوم پلنگ ناره ناره              

ننا ناجش دِنه، چشم انتظاره

ناگمون کور کلاج پِغوم بیورده       

دِ تا نعش تنگه تک کهر باره

 

چندی است که نعره های پلنگ به گوش نمی رسد.     

 مادر سرود فراق می خواند و چشم به راه فرزند است.

  اما ناگهان کلاغ زاغی پیام آورد:                                 

    که دو نعش نزدیک تنگه بار اسب کهر است.

                                                        ***

نماشون سر و بلبل سرونه             

امیری، لیلی جان و عاشقونه

غم و اسری و درد و بِه قراری        

/ 0 نظر / 22 بازدید