سروده ای از حسین ملکی

 

                       

پلور و چارصد خانوار             نداشتنه آروم قرار

 کاشکی که بلوانییبو            دعوا به صحرا نییبو

اوفتاب کالورد جه سر زوئه      اون ور ایوارجه پرزوئه

رجه بیو ون ارس دار             کالورد و من جانایوار

بارون ده گوتنه وارش            خارش گوتنه هارش

مازندرون یربند بیه               لله ون هفت بندبیه

هابه کدی ها به خیار          دیگه دنیه چاربدار

باموئه درزی و خیاط            تخت سر هاکارده وهبساط

کنی وه وه رخت دوجنه       پسر کنی دوماد بونه

نومزه دانه مونه مونه          پیشتر انه مره گونه

پییز عروسی گندیمیه         عاروس چر ویندیمه

فنر و لمپا و شیشه             آفن دره , تور و تاشه

دوش توره و چراغ موشی     بارده دیگه اون دلخاشی

هلی نی نی مره ونه           مم قاسم سی مره ونه

الله بال وپر ده کونه           چکل چیکون   سرونه 

  مشدی اگه پدا نیه               ون موزر صدا نیه

کالورد و رجه و ایوار              هستنه دایمبرقرار

اسا هارش جان برار            زارت دره یک کال دیفار

 بی عار خلق شهرستونی      درنه هر هفته  مهمونی

   لو زندنه دیفار دره              تر زندنه فک داردره     

عاصیه بیچاره زرشک              نو ماشین و تازهچمشک  

یور شونه باغ و در دره           خون برمنه اشکاروره

 

 

 

/ 0 نظر / 7 بازدید